บันทึกในโพรงไม้ บทที่ (๒)
แม้งานจะหายไปหมด
แต่ความรักของแม่ยังคงดำรงอยู่ตลอดกาล
อย่ากลัวที่ถูกปฏิเสธ
แต่จงกลัวที่ไม่ยอมรับการปฏิเสธ
เมื่อเรายอมรับความจริง
เราจะไม่กลัว
และเดินหน้าท้าทายกับโชคชะตาต่อไป …
alittlemon/ 8 .12.2563
footnote : ยามเย็น โรงเรียนเลิกละ เสียงรถโรงเรียนวิ่งอยู่หน้าบ้าน จำได้ว่า ตอนเด็กๆ จะต้องนั่งรถโรงเรียนไปส่งเด็กที่อยู่ไกลๆ จนครบทุกคนกับแม่ แล้วเราก็นั่งรถกลับมาด้วยกันสองคน ฉันชอบนั่งรถเที่ยวกับแม่
![ภาพประกอบลายเส้นพู่กันจีน โดย หมอนไม้](https://www.manasikul.com/wp-content/uploads/2020/12/IMG_9213-2_LI111-768x1024.jpg)
อย่ากลัว ไม่ว่าอะไรจะเปลี่ยนแปลงไป แต่ความรักของแม่ยังดำรงอยู่ตลอดกาล : a little mon